Error

An Error Was Encountered

The action you have requested is not allowed.

Yazı Detayı
04 Şubat 2020 - Salı 20:07 Bu yazı 4271 kez okundu
 
VE BİR GÜN İNSAN OLABİLMEK
Hayrettin Önen
 
 

Bugün Batman’da kar var!

        Soğuk ki ne soğuk! İnsanın içine işleyen bir soğuk, şubat ayına yaraşır bir gün…

        Fırtınanın eşlik ettiği kar, hayatı felç etti görünüyor insana.

         Sanki bütün dünyanın, günahları örtülmüşçesine bembeyaz, saf, tertemiz ve yumuşacık bir görüntü. Burası içinde pek de alaşık olmadığımız bir hava koşulu. Havalar da ne yapacağını bilmiyor! Yoksa insanlar gibi dünya da mı yaşlanıyor.

         Sıcak evlerimizde camlarımızın önünde çaylarımızı yudumlayıp kar manzarasını seyrediyoruz. Öyle ya, kar ancak böyle iken güzel.

          Sanki bütün dünyanın günahları örtülmüşçesine…

          Örtülmüş müdür acaba bütün günahlar?

          Ne çok şükredecek şey buluyorum, ne kadar çok hamd edecek şey buluyorum böyle anlarda. Madalyanın birde arka yüzü var. Hani kar soğuğunda donup ölen, evsiz olan, aç insanlar ve hayvanlar…

         İşte o vakit, bütün dünyanın günahlarını değil kar, tonlarca su yağsa gökten temizleyemez!

         İnsanlığın insanlığa yaptığı kocaman kocaman ayıplar! Açın halinden bilmeyen biz. Kimsesiz, evsiz barksızı sahiplenmeyen biz! Ne acı… Maalesef dünyanın adalet sisteminde bunlar var. Türkiye de olsa bu ülkenin adı, bu insanlardan maalesef var. Onların dünyası soğuk ve acımasız ne yazık ki!

         Elimden gelen dua etmek. Gücümün yettiği, en iyi bildiğim şey, dua. Ne kadar kabul olur Rabbimin katında bilmiyorum.

        “Onlara yardım et Rabbim. Bu soğuk günde ve günlerde onların içini sen ısıt.” Demekten başka ne yapabilirim ki? Ulaşabildiğime yardım etmekten başka bir şey de gelmiyor elimden.

         Hani birçok insan başı derde girince müracaat eder ya Rabbine. Ya da şöyle diyeyim mutluyken hiç de düşünmeyiz bizi mutlu edeni. Yeterince şükredemiyoruz Rabbimize. Ne çok şeye sahip olduğumuzu anlamak için en ufak bir şeyi kaybetmemiz yeterli aslında. İşte bu yüzden Allah’u Teâlâ da birçok ayetinde. “insan nankördür.”diyor.

         17/İSRÂ-67: Ve size, denizde bir darlık (tehlike) dokunduğu zaman, sadece o hariç, dua ettikleriniz sapıp gider. Fakat sizi, karaya çıkarınca (kurtarınca) yüz çevirirsiniz. Ve insan çok nankördür.       

         100/ÂDİYÂT-6: Muhakkak ki insan, Rabbine (karşı) gerçekten çok nankördür.       

       Aklıma gelen ayetler bunlar. Rabbimize ihtiyacımız kadar yakınız maalesef. İşte hep bu yüzden camın önünde izleriz dünyayı.

         Bizim dünyamız sıcakken, soğuk dünyasında camsız kalanlar var hani. Hani çatısız kalanlar işte onlar aklımıza şöyle bir uğrayıp giderler. Ya da hiç aklımıza gelmezler.

           Onları düşünüp dua ediyorum, ancak dua edebiliyorum. Onları düşünüp bana verilen ya da verilmeyen her şeye şükrediyorum.

           Kendimi her defasında uyardığım bir iç sesim var.                                               

          “O’nu her an zikret!”

          “O’nu hem mutluyken hem mutsuzken çağır!”

           “O’nu her şeyin önüne geçir!”

           “O’na ihtiyacın hiç bitmesin!”

          “On’suz yaşama!” diyor hep.

            Biliyorum ki On’suz kalmak, evsiz kalmak, aç kalmak gibi. On’suz olmak en büyük imtihan insanın. On’suz olmaz diyor iç sesim, On’suz olmaz kendimi uyarıyorum hep.

           Seni en çok seveni sev, O’na sevgini ispatla. O’nun emirlerini yerine getir.

           Oysa ihtiyaçtan münezzehtir Rabbim, bana ihtiyacı yok ki! Lakin benim O’na ihtiyacım çığ gibi, ağ gibi, okyanus gibi, kâinat gibi. Kocaman… Sadece mutlu olmamı isteyen Rabbimden mutsuz olduğum anlar için özür diliyorum. Göremediğim ya da unuttuğum bütün nimetleri için de binlerce kez hamd ve şükrediyorum.

            İnsanın sadece kendine dönüp baktığında görebileceği iç huzuru ya da huzursuzluğun arkasında sadece kendi nefsi ve iblis var. Bu nedenle mutlu olabilmek için ve mutlu edebilmek için önce kendimizi bilmemiz gerekiyor. Yani nefsimizi görebilmemiz ve onu terbiye edebilmemiz lazım.

              İşte o vakit dışarıdaki kar soğuğunda kalanlara takılıyor aklınız. İşte o vakit sahip olduklarımıza şükrediyor kalbimiz. Her yer bembeyaz olsun istiyoruz, kalbimize de Allah’ın nurları yağsın ve tertemiz olalım istiyoruz. Ve hiçbir insan üzülmesin, mutsuz olmasın, üşümesin istiyoruz.

              Ve bir gün kelimeler yerini sükûta bırakır. Güneş doğar, karlar erir. Hava sıcacık olur. Kimse üşümez.

             Ve bir gün inşallah, camın önünde sıcak çayımızı içip, kar manzarası seyrederken, gönül rahatlığıyla insan olmanın tadını çıkarır, NEFSLERİMİZ.

             Ve bir gün “İnsan olabilmek” dileklerimle… Allah razı olsun.

 
Etiketler: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , VE, BİR, GÜN, İNSAN, OLABİLMEK ,
Yorumlar
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Alıntı Yazarlar
Batman
Sıcak
Güncelleme: 11.07.2020
Bugün
18° - 38°
Pazar
18° - 39°
Pazartesi
18° - 38°
Batman

Güncelleme: 11.07.2020
İmsak
03:10
Sabah
04:55
Öğle
12:26
İkindi
16:18
Akşam
19:47
Yatsı
21:24
Arşiv Arama
Haber Yazılımı